AVR verliest een groot meneer

ANDRE SEYS
(1927-2010)

Een korte hommage:

Zaterdagmorgen is Andre Seys op 83 jarige leeftijd overleden. Sinds dinsdag was hij opgenomen in het ziekenhuis. Na het middagmaal op vrijdag ging het plots snel en tijdens de nacht van vrijdag op zaterdag overleed Andre.

AVR leden die al langer meedraaien in de club hebben talloze anekdotes te vertellen over onzen Andre.
Meer dan 25 jaar geleden ging AVR met de bus naar de cross in Ichtegem. Zoals vaker was het heel slecht weer en was de cross herschapen in een modderpoel. Toen ze na de cross terug in Roeselare aankwamen, zagen ze nog een paar schoenen op de bus staan. Toen bleek dat Andre alleen te voet op de terugweg was met zijn bottines aan. Uren later kwam hij in het clublokaal in de Noordstraat aan. Het verhaal gaat dat hij dagen niet met de rest van het bestuur gesproken heeft.

 We herinneren ook nog de discustrainingen van Andre. Niet altijd met de meeste technische nauwkeurigheid maar wel met hart en ziel. De atleten moesten/mochten desnoods 100 keer proberen vooraleer ze wierpen zoals Andre het wilde.

 Ongeveer 10 jaar geleden ging Andre mee naar de KBC jeugddag in Gent. Toen hij na de middag van plan was een kort dutje te doen op de tribune, werd hij wakker gemaakt. Een groepje benjamins had er niets beter op gevonden om de micro van de omroeper te vragen en van op het middenplein happy birthday te zingen want die dag werd hij een jaartje ouder. Ik heb in de 25 jaar dat ik Andre kende, hem maar weinig zo zien genieten.

 Enkele weken nadat Andre 80 werd, organiseerden we op een woensdagnamiddag de scholenwedstrijd voor de middelbare scholen. Toen ik vroeg wat Andre wilde doen, zei hij zonder verpinken: “helpen aan het verspringen zoals elk jaar.” Ik heb toen met eigen ogen gezien hoe hij die namiddag meer dan 300 keer vooroverboog om het meetlint bij de afstootplank te houden om de correcte afstand van de sprongen te kunnen noteren.

 Zo zijn er nog talloze anekdotes te vertellen over de oefencrossen en de crosscup, de trainingen, de autoritten naar wedstrijden, de vele grappen, de vele wedstrijden waar hij als officieel dienst deed, … Die zullen de komende weken wel terug komen bovendrijven.

 In het bestuur herinneren we Andre als onze materiaalmeester die er elke vergadering op wees dat de kast met materiaal niet op slot was, de speren niet goed weggeborgen werden, … Dat zorgde telkens voor de nodige hilariteit, maar tezelfdertijd werd er de volgende maand wel op gelet door de trainers.

 We zagen allemaal dat het de laatste maanden wat moeilijker ging met Andre. Hij was niet altijd meer op training, maar als het enigszins ging, kwam hij nog met de bus of de fiets. De laatste vergaderingen waren ook moeilijk, maar hij zette toch door.

 Veelal wordt er gezegd dat men pas weet wat iemand deed voor een club als hij er niet meer is. We zullen dat snel voelen. Op de volgende vergadering zal er een stoel leeg blijven, tijdens de jeugdcup in juni moeten we iemand extra vinden om het plein klaar te zetten en de werptuigen te wegen, … allemaal taken die Andre al jaren met volle overgave deed.

 
Andre,
Waar je ook bent, we gaan je missen.